محمدعلي
انيسي ـ كارشناس ارشد حقوق خصوصي
دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز
كودكان به واسطه
محدوديتهاي طبيعي و اجتماعي خود نياز به حمايت
قانونگذار، والدين و جامعه دارند. از اين رو بايد سعي شود تا به
بهترين نحو حقوق آنان را استيفا نمود. در عرصه بينالملل، كنوانسيون
جهاني حقوق كودك مصوب 1989 ميلادي وجود دارد كه ايران نيز آن را مورد
تاييد قرار داد. (با درج حق شرط كلي) قانون مدني و ديگر قوانين كشور
نيز در مورد حقوق كودك مواردي را ذكر كردهاند. با توجه به قانون مدني
و ديگر قوانين موجود و اعلاميه جهاني حقوق كودك، ميتوان سن 18 سال را
براي تميز و تشخيص كودك به معناي عام لحاظ نمود كه البته با سن بلوغ
شرعي و زمان وجوب انجام تكاليف شرعي متفاوت است، والدين نيز كساني
هستند كه با ايجاد رابطه مشروع (نكاح) باعث به دنيا آمدن طفل ميگردند
و طبق قانون داراي حقوق و تكاليفي هستند.